Ik moet beginnen te zeggen dat Mexico natuurlijk een groot land is en dat de manier van praten per regio verschilt. Maar over het algemeen staat het Mexicaanse Spaans bekend om zijn ”muzikaliteit‘.’ De intonatie gaat heel vaak om ”omhoog” aan het einde val elke zin. En dit is zeker het geval voor het ‘informele’, dagelijkse gebruik van de taal. Tegelijkertijd wordt het Spaans uit Mexico beschouwd als Spaans met een ”neutraal” accent. En dit heeft vooral te maken met het feit dat de meeste nasynchronisaties in films en televisieprogramma’s vanuit Engels voor het gehele continent in Mexico worden gemaakt.
In Mexico wordt bovendien er over het algemeen veel gebruik gemaakt van de ”usted” vorm. Zelfs kinderen spreken hun ouders toe met ”usted” in het noord van het land.
Azteca invloed
De invloed van de taal van de Aztecas (Náhuatl) op het Spaans in Mexico zoals we dat vandaag de dag kennen is zeker niet onbelangrijk.
Een paar voorbeelden van worden die van Azteekse oorsprong zijn:
Aguacate: avocado (ook in Spanje, Colombia, Costa Rica en Venezuela)
Cacahuate: pinda (cacahuete in Spanje)
Chicle: kauwgom
Chile: chili
Chocolate: Chocolade
Guacamole: (guacamole)
Tiza: krijt
Tomate: tomaat
Cacao: Cacao
En dan zijn er nog typische woorden die men gebruikt in de spreektaal:
Platicar: Praten (hablar)
Chavo/a: Een kind
Güey/Wey: Gebruikt om naar iemand te verwijzen zonder hem/haar te noemen
¡Qué padre/Chido!: Wat leuk!
¿mande?:”Zeg het maar”
Ahorita: ”Nu/binnenkort/kort geleden” afhankelijk van de context. (Ja, ik weet het. best verwarrend…)
Ándale: ”kom op”
Órale: Wordt zowel gebruikt voor acceptatie, maar ook een gevoel van verrassing te uiten.